Mevrouw mag ik u iets vragen?

Mijn échte eerste contact met mevrouw was een week geleden. Pas toen ik naar haar toe liep merkte ik dat de geheugenkaart van mijn camera vol was en mijn mobiel geen accuspanning meer had. Ik stond al zo dicht bij haar dat ik niks anders kon dan haar iets vragen. Vragen zegt veel over de vraagsteller. Daarom vroeg ik: mevrouw houdt u van klassieke muziek? Goeie vraag niet? Nee ze hield niet van klassieke muziek. Houdt u van foto’s? O nee gadver van foto’s hield ze al helemaal niet. Ze hield niet van bootjes, het water en Maastricht. Ze vertelde me ook dat ze met niemand in de buurt contact heeft behalve met de vrouw met de twee kleine witte hondjes ’s ochtends. Twee kleine witte hondjes? Er doemde een grote rokende sterke neger met hinkebeen en twee kleine witte hondjes in mijn gedachten op. Ja die donkere man zei ze. Gelukkig mevrouw had niets tegen donkere mensen! En alsof ze gedachten kon lezen: ”Ik woon alleen en laat niemand binnen, geen behoefte aan”. Ik vroeg ”hoe heet uw hond?” Nou, dat wou ze me liever niet vertellen. Ik leef voor mijn hond, zei ze. Ho us – wat betekend dat – leven voor je hond? Waar leef ik eigenlijk voor? Of bedoelde ze, ik leef zolang mijn hond leeft? U had toch twee hondjes? Ja andere hond was een paar maanden geleden overleden. Voor een kennismaking was het best een goed gesprek. Alleen ik was met mijn mobieltje aan het frunniken om toch wat foto’s van haar te kunnen maken. Discreet natuurlijk. Ik was er niet echt met mijn gevoel bij en dat merkte ze. Ze is emotioneel slim. De hond van mevrouw heet Nellie. *priet priet* Mijn volgende vraag is: vind u soep lekker?
Bron: Flickr.com / youtube.com

Mevrouw met hondjes 3

Broccolisoep

-><-

Bron: Mocha ”His First Broccoli!”
Eerste keer broccoli eten weet ik nog heel goed, opeens kon je in de winkel broccoli kopen. Jaren ‘80 toch? Broccolisoep kan zo lekker zijn.

Broccoli ‘wokken’ met restjes taaie knoflookworst & randjes ouwe kaas + water en klein bouillonblokje, of je doet gewoon zoals Gordon Ramsey op YouTube met een mixer.. Ohhh wat ben je lekker Mocha, wou dat je heeeel dicht bij me was! Gingen we samen je video-tjes bekijken, keer op keer.

Flickr.com/hesedetang
Flickr hesedetang *’s photostream

Mevrouw met hondjes 2

Ik wil haar zo graag vragen of ze mijn filmpjes wil zien. Ze was er vandaag niet. Gisteren ook niet. Eergisteren wel maar toen was ik er niet, batterij van de camera was leeg. Ze had een wit mutsje op. Ik heb haar nog nooit met een wit mutsje op gezien: youtube.com/soulsoep

Mevrouw met hondjes

Rond 07:00 uur ’s ochtends laat mevrouw haar hondjes uit.
Ze staat altijd op deze plek stil. Minuten lang.

Soepvlees

Ik eet sinds een paar maanden geen vlees meer. Wel vis, kaas en eieren. Geen fluffy boterhammen worst, ei met spek of soep van gebakken botten meer.
Best moeilijk vegetarisch koken, zeker op een tweepitter. Gisteren de laatste zelfgemaakte groentesoep met vlees uit de diepvries opgegeten.
Rijst er in. Ik hou niet van rijst in soep.
Neem voortaan voor je soep (per liter bouillon) een schoen , zonder vet.
Beter nog : neem vlees van een stoel [‘Inanimate Autopsy 2006’, edited projection component of installation actual length 19 minutes 22 seconds].
Bron: Jason Ferguson
Bron foto: Monique Besten

Tomatensoep met ballen

zij die
de
pollepel
zijn

scheppen
bij het
licht
van
de zon
dagelijks op

liters
soep..

Bron / lees meer: -..leegte..-
Gedichten over soep: www.gedichten-freaks.nl

Blogswarm drie

‘Internet Power’
Online Entertainment
Copyright 1995
Brentwood Communications
All Rights Reserved

Via ‘Creative Commons’ kwam
ik op ‘Common Craft’ en
vond deze opmerkelijke video uit 1995!

Weet jíj wat een blogswarm is?

Bron foto: Moeraske

Blogswarm twee

Er zijn dagen dat ik naar mijn smaak zo godsgruwelijk slecht blog. Ik ben een grote fan van mezelf. Ik kan het weten.

Het posten van een blogpost is genieten.
Maar ik post vaak ‘te snel’. Daarom lees ik na het posten keer op keer de blogpost door. Dat er geen spelfouten in zitten. Of de zinnen lekker lezen en vooral de onderliggende gedachte klopt. Het staat tenslotte op mijn voorhoofd getatoeëerd. Ben een mierenneuker. WHA lekker gevoel is het posten van een blogpost! Keer op keer. Mijn schrijven is weer nieuw en ik ga rustig nóg een rondje bewerken. Ongegeneerd. Tot ik tevreden ben. Zo kan ik midden in de nacht opstaan om de zinsbouw te veranderen in een blogpost van maanden geleden. Kan ook rustig in mijn net geplaatste reactie een zin weg halen (of aanvullen). Daar heb ik helemaal geen moeite mee. Netjes doorstrepen of schrijven: ‘update’? Sorry hier gaat constant de botte bijl in mijn tekst en reactie. Hier is het een en al update! Kom nogmaals langs, wie weet ben ik van gedachten veranderd en wil ik iets anders zeggen. Misschien is het niet de optimale manier, geef ik toe. Zou het anders kunnen? Er zijn dagen dat ik naar mijn smaak zo godsgruwelijk slecht blog. Zoals gisteren. Ik bleef maar veranderen in de blogpost & reactie , tot diep in de nacht. ”Pfffff heb je tien uur op je blog gezeten?” kopte Andreas, toen ik vanochtend thuis kwam van mijn werk. ‘Slappe blogpost’ dacht ik al toen ik ’s nachts naar bed ging. Op mijn werk nagedacht over de zin: ”weet niet of ik er bij ben, 2e Paasdag, mag dat?”
Zal ik de zin weghalen? Nee. Dat is juist de clou van de post.

Waarom protesteer ik niet? Slappe hap eigenlijk. Er zijn velen die protesteren op dit moment. Kijk goed. Waarom zeg ik niet: ja ik kom. Omdat ik vind dat ik op dit moment genoeg aan het protesteren ben. Trouwens, het is nog geen tweede paasdag.

Koffietafel vier

Vandaag vertelde ik aan de koffietafel dat de dollar aan het vallen is.

- ‘Och des te beter voor onze euro’

Ik opperde: ‘en Duitsland en..’

- *schouder ophalen / hoi hoi*

Ik verlang opeens sterk naar de veldkeuken.

Bron / lees meer: video.google.com

Het kookboek

‘Een Engel komt naar Babylon’ / blz 6

”De dichter:
Ach, hoe hebben wij gesmacht
Naar de genade; vuil aan de straten
Aten wij, in plaats van mensenspijs,
Hopend dat de engel, oud en wijs
Het meisje ons zou laten,
Nu ontvlucht zijn de vervloekten.

Het volk:
Kurrubi, onze koningin Kurrubi!
Akki knielt droefgeestig bij het vuur
En roert in de soep.

Akki:
Ik heb niets tegen u klaaglied, dichter,
Maar overdrijf toch niet.
Vuil van de straten aten wij
In plaats van mensenspijs, dicht ge
En eet met smaak mijn soep.
Er klopt iets niet
In uw vertwijfeling! de kookkunst,
Mits goed uitgevoerd, is de enige
Vaardigheid des mensen,
Waarvan slechts goeds te melden is.
Dichterlijk misbruik
Laat zij nimmer toe.
Friedrich Durrenmatt

Conclusie van de schrijfster:
Zolang er soep is,
is er geen reden tot wanhoop.”

Bron / lees meer: ‘Het groot soepenboek’ / Sybille Schall

Film: ”Network” (1976) – Peter Finch

”Peter Finch died from a heart attack on January 14, 1977 at the age of 60
At the time of his death, he was doing a promotional tour for the 1976 film Network in which he made an over-the-top portrayal of the crazed television anchor man Howard Beale. He was posthumously nominated for a Best Actor Oscar for his role, and went on to win the award, which was accepted by his widow. Although James Dean, Spencer Tracy, and Massimo Troisi had also been posthumously nominated for a Best Actor Oscar, Peter Finch was the first (and only) actor ever to win the award posthumously”.
Bron / lees meer: video.google.com ;) video.google.com

Freedom food

Best grappig, als je ‘gemaksvoedsel’ in Alta Vista
van het Nederlands naar het Engels vertaald = ‘freedom food’ :)

Fijne schijt

Ik kreeg van een aardig iemand een stomme email.

Daarin stond: ”Ik lees af en toe je stukjes op je site Soep en vooral die korte stukjes die over je werk gaan vind ik heel goed en eigen, ondanks af en toe wat taalfouten, maar dat doet er niet toe. Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt. Er moet wel continuïteit in je verhalen komen. Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert. Nou ja, kijk maar.”

Plotseling schiet er een enorme kurk in mijn hol. Dat van die taalfouten weet ik al jaren, dat wendt wel (gewoon sneller lezen dan zie je ze niet).

Nee wat me stoort is de zin ”Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt”
Herken je dit.. je bent net de tafel aan het opruimen, en iemand vraagt je: wil jij de tafel even opruimen? Opeens heb je geen zin meer om de tafel op te ruimen.

Of dit is ook een goeie: ”Er moet wel continuïteit in je verhalen komen.”
Hoezo, waarom, voor wie moet dat? Er moet niets.

”Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert.” …Tja ik denk dat ik diegene maar een mail terug schrijf en zeg dat ik dat helemáal niet ga doen. Denk dat ik mijn portemonnee tevoorschijn tover en aanbied om vooral een ticket te kopen naar een ver land, dat ie nodig aan vakantie toe is. Nou ja ik kijk wel, weet niet of dat wel zo’n goed idee is..

Selderiebouillon met maggiplant

Ik ben dol op maggiplant of lavas. Zodra in de vroege lente de maggiplant boven de grond piepte liepen we met een mesje naar het plantje om het af te snijden.
Mijn moeder snipperde de blaadjes en de stengeltjes door de sla.
Ze maakte een sausje van olie, citroen, zout, peper, maggi, knoflook en een -in plakjes gesneden- uitje. Smullen met z’n vieren op het balkon. Slaap gaap vallen onder een deken in de zon. Zomerrrr.

”Hoor de merel. Ja ik luister.” (spreuk op de gevel van een huis)

Hier een aparte zoete soep met maggiplant. Heel anders dan ik verwacht had. Lekker! Bouillon met knolselderie en maggiplant: maak een grote bio-belangrijk-knolselderie goed schoon en snij-hak hem in stukken, ook het groen. Breng 1,2 tot 1,5 liter sterke runderbouillon langzaam met de knolselderie aan de kook, dan +- 30 minuten zachtjes doorkoken met deksel op de pan (tip: gebruik een treefje). Zeef de bouillon. Bouillon terug op het vuur. Voeg zout, peper, citroensap en ongeveer (naar smaak) twee eetlepels maggiplant toe en laat de soep zeker 5 minuten trekken. Goed als je ziek bent!

Gebruik een treefje

Een treefje (sudderplaatje) is reuze handig! Vlak voor we gingen verhuizen vroeg Andreas of ons oude gasfornuis weg mocht. Ach ja waarom niet? De volgende dag kwam het grofvuil en weg was het gasfornuis. Ik kook nu drie maanden op een camping-tweepitter. Best moeilijk om van vierpitter (met oven) over te stappen op een tweepitter. De vlammen van het campingtoestel branden veel te hoog. Dat is fijn als je na lang lopen in de Ardennen naast je tent in de stromende regen even snel spaghettiprut klaar wilt maken, maar niet als je aan het kokkerellen bent. Als je niet oplet gaat je zorgvuldig getrokken bouillon of soep koken. Brandt er een korst op de bodem van je erwtensoep…Wat zou ik zijn zonder mijn treefjes, mijn sudderplaatjes? Ook als je niet op een campingtoestel kookt zijn treefjes super handig. Gebruik een treefje om de kooktijd uit te stellen, om zacht en langzaam te koken. Zijn de piepers al gaar maar de rest van het eten nog niet, zet een treefje onder je piepers. Gebruik een treefje om o.a ouderwets suddervlees te maken, (diepvries) eten op te warmen, bouillon/soep te trekken. Een treefje kost tussen de 2,50 en 6,- euro. Eenmaal een treefje gebruikt kun je niet meer zonder. Gebruik een treefje. Geef een treefje cadeau!
PS: Doet je verwarming het niet en heb je het koud? Neem een kleine aardewerken bloempot met een gat in de bodem (doorsnee v.a 15 cm), zet hem op zijn kop op je gaspit. Let wel, op de laagste vlam (anders op een treefje).
Geeft veel warmte (Zet wel een raam op een kiertje, ivm de zuurstof).

Hand van Maitreya

De hand van Maitreya, is één van de tekenen van de aanwezigheid van de Wereldleraar die sinds 1977 in Londen verblijft. Een vrouw in Barcelona vond deze driedimensionale afdruk op de wastafelspiegel en dit is door Benjamin Creme bevestigd. Door je hand er op te leggen of er gewoon naar te kijken en vraagt om hulp van Maitreya, roept dat het op binnen de wet van karma :)
Bron/ lees meer: www.sharenl.org

Film: ”Network” (1976) – Peter Finch

Bron / lees meer: www.youtube.com

Leo’s kroket

(klik hier voor een grote foto)

Leo & Fred zijn allang dood maar de kroketten van Leo niet. Vroeger maakte Fred de heerlijkste kroketten vertelde zijn zoon. Dan was het warm en gezellig in de kleine keuken. Er werd gelachen en men dronk een pilsje, vertelde hij erbij. Hij gaf me het recept van Leo’s zelfgemaakte kroket. Dat geloof ik graag!

Recept voor kroketten 16-18 stuks:

80 gram margarine

100 gram bloem

200 gram gekookte schenkel of kalfsvlees

+- 1 liter Bouillon van het vlees getrokken of soeptablet

Maggi, twee eieren, peper, nootmuskaat, kerrie, worcestersaus, mosterd, zout.

Werkwijze:

Breng de margarine al roerend aan het smelten, niet laten bruinen. Daarna van het vuur nemen. Doe de bloem bij de margarine, al roerend, zodat het niet kan aanbranden, weer op het vuur terug. Als het geheel een bal geworden is van het vuur nemen en langzaam al roerend de bouillon er bij voegen. Als dat gebeurd is zet men het geheel weer op het vuur en al roerend laat men de hele zaak goed doorkoken, zeker anderhalve minuut. Er is dan een stijve massa ontstaan. Neem vervolgens de pan van het vuur en voeg de kruiden en specerijen er aan toe naar smaak. Het laatste roert men het aan stukjes gesneden (gekookte) vlees er door en laat de hele zaak goed afkoelen.

Het inrollen:

Spreid wat paneermeel uit op het aanrecht. Neem met een eetlepel…(hier wordt het moeilijk leesbaar) ragout uit de pan. Maak er worst…(weer moeilijk leesbaar) ronde ballen van en vorm door langwerpig rollen er de kroketten van in het paneermeel. Als deze wat opgestijfd zijn haalt men ze door het los geklopte ei en weer door het paneermeel.

Doe het frituurvet op het vuur.
Als dit goed heet is dan kroketten licht bruin bakken.

Eet smakelijk Fred,

Leo

succes!