samen delen

Mevrouw mag ik u iets vragen?

Mijn échte eerste contact met mevrouw was een week geleden. Pas toen ik naar haar toe liep merkte ik dat de geheugenkaart van mijn camera vol was en mijn mobiel geen accuspanning meer had. Ik stond al zo dicht bij haar dat ik niks anders kon dan haar iets vragen. Vragen zegt veel over de vraagsteller. Daarom vroeg ik: mevrouw houdt u van klassieke muziek? Goeie vraag niet? Nee ze hield niet van klassieke muziek. Houdt u van foto’s? O nee gadver van foto’s hield ze al helemaal niet. Ze hield niet van bootjes, het water en Maastricht. Ze vertelde me ook dat ze met niemand in de buurt contact heeft behalve met de vrouw met de twee kleine witte hondjes ‘s ochtends. Twee kleine witte hondjes? Er doemde een grote rokende sterke neger met hinkebeen en twee kleine witte hondjes in mijn gedachten op. Ja die donkere man zei ze. Gelukkig mevrouw had niets tegen donkere mensen! En alsof ze gedachten kon lezen: ”Ik woon alleen en laat niemand binnen, geen behoefte aan”. Ik vroeg ”hoe heet uw hond?” Nou, dat wou ze me liever niet vertellen. Ik leef voor mijn hond, zei ze. Ho us – wat betekend dat – leven voor je hond? Waar leef ik eigenlijk voor? Of bedoelde ze, ik leef zolang mijn hond leeft? U had toch twee hondjes? Ja andere hond was een paar maanden geleden overleden. Voor een kennismaking was het best een goed gesprek. Alleen ik was met mijn mobieltje aan het frunniken om toch wat foto’s van haar te kunnen maken. Discreet natuurlijk. Ik was er niet echt met mijn gevoel bij en dat merkte ze. Ze is emotioneel slim. De hond van mevrouw heet Nellie. *priet priet* Mijn volgende vraag is: vind u soep lekker?
Bron: Flickr.com / youtube.com

Mevrouw met hondjes

Mevrouw met hondjes 3

Broccolisoep

-><-

Bron: Mocha ”His First Broccoli!”
Eerste keer broccoli eten weet ik nog heel goed, opeens kon je in de winkel broccoli kopen. Jaren ’80 toch? Broccolisoep kan zo lekker zijn.

Broccoli ‘wokken’ met restjes taaie knoflookworst & randjes ouwe kaas + water en klein bouillonblokje, of je doet gewoon zoals Gordon Ramsey op YouTube met een mixer.. Ohhh wat ben je lekker Mocha, wou dat je heeeel dicht bij me was! Gingen we samen je video-tjes bekijken, keer op keer.

Flickr.com/hesedetang
Flickr hesedetang *’s photostream

Mevrouw met hondjes 2

Ik wil haar zo graag vragen of ze mijn filmpjes wil zien. Ze was er vandaag niet. Gisteren ook niet. Eergisteren wel maar toen was ik er niet, batterij van de camera was leeg. Ze had een wit mutsje op. Ik heb haar nog nooit met een wit mutsje op gezien: youtube.com/soulsoep

Mevrouw met hondjes

Rond 07:00 uur ‘s ochtends laat mevrouw haar hondjes uit.
Ze staat altijd op deze plek stil. Minuten lang.

Soepvlees

kolderveen

Ik eet sinds een paar maanden geen vlees meer. Wel vis, kaas en eieren. Geen fluffy boterhammen worst, ei met spek of soep van gebakken botten meer.
Best moeilijk vegetarisch koken, zeker op een tweepitter. Gisteren de laatste zelfgemaakte groentesoep met vlees uit de diepvries opgegeten.
Rijst er in. Ik hou niet van rijst in soep.
Neem voortaan voor je soep (per liter bouillon) een schoen , zonder vet.
Beter nog : neem vlees van een stoel [‘Inanimate Autopsy 2006’, edited projection component of installation actual length 19 minutes 22 seconds].
Bron: Jason Ferguson
Bron foto: Monique Besten

Tomatensoep met ballen

zij die
de
pollepel
zijn

scheppen
bij het
licht
van
de zon
dagelijks op

liters
soep..

Bron / lees meer: -..leegte..-
Gedichten over soep: www.gedichten-freaks.nl

Blogswarm drie

‘Internet Power’
Online Entertainment
Copyright 1995
Brentwood Communications
All Rights Reserved

Via ‘Creative Commons’ kwam
ik op ‘Common Craft’ en
vond deze opmerkelijke video uit 1995!

Weet jíj wat een blogswarm is?

//www.likonaforum.be/forumongewervelde/viewtopic.php?p=143
Bron foto: Moeraske

Blogswarm twee

//www.likonaforum.be/forumongewervelde/viewtopic.php?p=143Er zijn dagen dat ik naar mijn smaak zo godsgruwelijk slecht blog. Ik ben een grote fan van mezelf. Ik kan het weten.

Het posten van een blogpost is genieten.
Maar ik post vaak ‘te snel’. Daarom lees ik na het posten keer op keer de blogpost door. Dat er geen spelfouten in zitten. Of de zinnen lekker lezen en vooral de onderliggende gedachte klopt. Het staat tenslotte op mijn voorhoofd getatoeëerd. Ben een mierenneuker. WHA lekker gevoel is het posten van een blogpost! Keer op keer. Mijn schrijven is weer nieuw en ik ga rustig nóg een rondje bewerken. Ongegeneerd. Tot ik tevreden ben. Zo kan ik midden in de nacht opstaan om de zinsbouw te veranderen in een blogpost van maanden geleden. Kan ook rustig in mijn net geplaatste reactie een zin weg halen (of aanvullen). Daar heb ik helemaal geen moeite mee. Netjes doorstrepen of schrijven: ‘update’? Sorry hier gaat constant de botte bijl in mijn tekst en reactie. Hier is het een en al update! Kom nogmaals langs, wie weet ben ik van gedachten veranderd en wil ik iets anders zeggen. Misschien is het niet de optimale manier, geef ik toe. Zou het anders kunnen? Er zijn dagen dat ik naar mijn smaak zo godsgruwelijk slecht blog. Zoals gisteren. Ik bleef maar veranderen in de blogpost & reactie , tot diep in de nacht. ”Pfffff heb je tien uur op je blog gezeten?” kopte Andreas, toen ik vanochtend thuis kwam van mijn werk. ‘Slappe blogpost’ dacht ik al toen ik ‘s nachts naar bed ging. Op mijn werk nagedacht over de zin: ”weet niet of ik er bij ben, 2e Paasdag, mag dat?”
Zal ik de zin weghalen? Nee. Dat is juist de clou van de post.

Waarom protesteer ik niet? Slappe hap eigenlijk. Er zijn velen die protesteren op dit moment. Kijk goed. Waarom zeg ik niet: ja ik kom. Omdat ik vind dat ik op dit moment genoeg aan het protesteren ben. Trouwens, het is nog geen tweede paasdag.

Koffietafel vier

Vandaag vertelde ik aan de koffietafel dat de dollar aan het vallen is.

- ‘Och des te beter voor onze euro’

Ik opperde: ‘en Duitsland en..’

- *schouder ophalen / hoi hoi*

Ik verlang opeens sterk naar de veldkeuken.

Bron / lees meer: video.google.com

Het kookboek

het groot soepenboek/Sybille Schall

‘Een Engel komt naar Babylon’ / blz 6

”De dichter:
Ach, hoe hebben wij gesmacht
Naar de genade; vuil aan de straten
Aten wij, in plaats van mensenspijs,
Hopend dat de engel, oud en wijs
Het meisje ons zou laten,
Nu ontvlucht zijn de vervloekten.

Het volk:
Kurrubi, onze koningin Kurrubi!
Akki knielt droefgeestig bij het vuur
En roert in de soep.

Akki:
Ik heb niets tegen u klaaglied, dichter,
Maar overdrijf toch niet.
Vuil van de straten aten wij
In plaats van mensenspijs, dicht ge
En eet met smaak mijn soep.
Er klopt iets niet
In uw vertwijfeling! de kookkunst,
Mits goed uitgevoerd, is de enige
Vaardigheid des mensen,
Waarvan slechts goeds te melden is.
Dichterlijk misbruik
Laat zij nimmer toe.

Friedrich Durrenmatt

Conclusie van de schrijfster:
Zolang er soep is,
is er geen reden tot wanhoop.”

Bron / lees meer: ‘Het groot soepenboek’ / Sybille Schall

Film: ”Network” (1976) – Peter Finch


”Peter Finch died from a heart attack on January 14, 1977 at the age of 60
At the time of his death, he was doing a promotional tour for the 1976 film Network in which he made an over-the-top portrayal of the crazed television anchor man Howard Beale. He was posthumously nominated for a Best Actor Oscar for his role, and went on to win the award, which was accepted by his widow. Although James Dean, Spencer Tracy, and Massimo Troisi had also been posthumously nominated for a Best Actor Oscar, Peter Finch was the first (and only) actor ever to win the award posthumously”.

Bron / lees meer: video.google.com ;) video.google.com

Freedom food

freedom food

Best grappig, als je ‘gemaksvoedsel’ in Alta Vista
van het Nederlands naar het Engels vertaald = ‘freedom food’ :)

Fijne schijt

Ik kreeg van een aardig iemand een stomme email.

Daarin stond: ”Ik lees af en toe je stukjes op je site Soep en vooral die korte stukjes die over je werk gaan vind ik heel goed en eigen, ondanks af en toe wat taalfouten, maar dat doet er niet toe. Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt. Er moet wel continuïteit in je verhalen komen. Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert. Nou ja, kijk maar.”

fijne schijt

Plotseling schiet er een enorme kurk in mijn hol. Dat van die taalfouten weet ik al jaren, dat wendt wel (gewoon sneller lezen dan zie je ze niet).

Nee wat me stoort is de zin ”Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt”
Herken je dit.. je bent net de tafel aan het opruimen, en iemand vraagt je: wil jij de tafel even opruimen? Opeens heb je geen zin meer om de tafel op te ruimen.

Of dit is ook een goeie: ”Er moet wel continuïteit in je verhalen komen.”
Hoezo, waarom, voor wie moet dat? Er moet niets.

”Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert.” …Tja ik denk dat ik diegene maar een mail terug schrijf en zeg dat ik dat helemáal niet ga doen. Denk dat ik mijn portemonnee tevoorschijn tover en aanbied om vooral een ticket te kopen naar een ver land, dat ie nodig aan vakantie toe is. Nou ja ik kijk wel, weet niet of dat wel zo’n goed idee is..

Selderiebouillon met maggiplant

Ik ben dol op maggiplant of lavas. Zodra in de vroege lente de maggiplant boven de grond piepte liepen we met een mesje naar het plantje om het af te snijden.
Mijn moeder snipperde de blaadjes en de stengeltjes door de sla.
Ze maakte een sausje van olie, citroen, zout, peper, maggi, knoflook en een -in plakjes gesneden- uitje. Smullen met z’n vieren op het balkon. Slaap gaap vallen onder een deken in de zon. Zomerrrr.

”Hoor de merel. Ja ik luister.” (spreuk op de gevel van een huis)

selderiebouillon met maggiplant

Hier een aparte zoete soep met maggiplant. Heel anders dan ik verwacht had. Lekker! Bouillon met knolselderie en maggiplant: maak een grote bio-belangrijk-knolselderie goed schoon en snij-hak hem in stukken, ook het groen. Breng 1,2 tot 1,5 liter sterke runderbouillon langzaam met de knolselderie aan de kook, dan +- 30 minuten zachtjes doorkoken met deksel op de pan (tip: gebruik een treefje). Zeef de bouillon. Bouillon terug op het vuur. Voeg zout, peper, citroensap en ongeveer (naar smaak) twee eetlepels maggiplant toe en laat de soep zeker 5 minuten trekken. Goed als je ziek bent!

Gebruik een treefje

treefje Een treefje (sudderplaatje) is reuze handig! Vlak voor we gingen verhuizen vroeg Andreas of ons oude gasfornuis weg mocht. Ach ja waarom niet? De volgende dag kwam het grofvuil en weg was het gasfornuis. Ik kook nu drie maanden op een camping-tweepitter. Best moeilijk om van vierpitter (met oven) over te stappen op een tweepitter. De vlammen van het campingtoestel branden veel te hoog. Dat is fijn als je na lang lopen in de Ardennen naast je tent in de stromende regen even snel spaghettiprut klaar wilt maken, maar niet als je aan het kokkerellen bent. Als je niet oplet gaat je zorgvuldig getrokken bouillon of soep koken. Brandt er een korst op de bodem van je erwtensoep…Wat zou ik zijn zonder mijn treefjes, mijn sudderplaatjes? Ook als je niet op een campingtoestel kookt zijn treefjes super handig. Gebruik een treefje om de kooktijd uit te stellen, om zacht en langzaam te koken. Zijn de piepers al gaar maar de rest van het eten nog niet, zet een treefje onder je piepers. Gebruik een treefje om o.a ouderwets suddervlees te maken, (diepvries) eten op te warmen, bouillon/soep te trekken. Een treefje kost tussen de 2,50 en 6,- euro. Eenmaal een treefje gebruikt kun je niet meer zonder. Gebruik een treefje. Geef een treefje cadeau!
PS: Doet je verwarming het niet en heb je het koud? Neem een kleine aardewerken bloempot met een gat in de bodem (doorsnee v.a 15 cm), zet hem op zijn kop op je gaspit. Let wel, op de laagste vlam (anders op een treefje).
Geeft veel warmte (Zet wel een raam op een kiertje, ivm de zuurstof).

Hand van Maitreya

Wereldleraar/ Maitreya

De hand van Maitreya, is één van de tekenen van de aanwezigheid van de Wereldleraar die sinds 1977 in Londen verblijft. Een vrouw in Barcelona vond deze driedimensionale afdruk op de wastafelspiegel en dit is door Benjamin Creme bevestigd. Door je hand er op te leggen of er gewoon naar te kijken en vraagt om hulp van Maitreya, roept dat het op binnen de wet van karma :)
Bron/ lees meer: www.sharenl.org

by Anne van der Ven

Film: ”Network” (1976) – Peter Finch

Bron / lees meer: www.youtube.com

Leo’s kroket

Leo’s kroketLeo’s kroketLeo’s kroket

Leo’s kroket Leo’s kroket

(klik hier voor een grote foto)

Leo & Fred zijn allang dood maar de kroketten van Leo niet. Vroeger maakte Fred de heerlijkste kroketten vertelde zijn zoon. Dan was het warm en gezellig in de kleine keuken. Er werd gelachen en men dronk een pilsje, vertelde hij erbij. Hij gaf me het recept van Leo’s zelfgemaakte kroket. Dat geloof ik graag!

Recept voor kroketten 16-18 stuks:

80 gram margarine

100 gram bloem

200 gram gekookte schenkel of kalfsvlees

+- 1 liter Bouillon van het vlees getrokken of soeptablet

Maggi, twee eieren, peper, nootmuskaat, kerrie, worcestersaus, mosterd, zout.

Werkwijze:

Breng de margarine al roerend aan het smelten, niet laten bruinen. Daarna van het vuur nemen. Doe de bloem bij de margarine, al roerend, zodat het niet kan aanbranden, weer op het vuur terug. Als het geheel een bal geworden is van het vuur nemen en langzaam al roerend de bouillon er bij voegen. Als dat gebeurd is zet men het geheel weer op het vuur en al roerend laat men de hele zaak goed doorkoken, zeker anderhalve minuut. Er is dan een stijve massa ontstaan. Neem vervolgens de pan van het vuur en voeg de kruiden en specerijen er aan toe naar smaak. Het laatste roert men het aan stukjes gesneden (gekookte) vlees er door en laat de hele zaak goed afkoelen.

Het inrollen:

Spreid wat paneermeel uit op het aanrecht. Neem met een eetlepel…(hier wordt het moeilijk leesbaar) ragout uit de pan. Maak er worst…(weer moeilijk leesbaar) ronde ballen van en vorm door langwerpig rollen er de kroketten van in het paneermeel. Als deze wat opgestijfd zijn haalt men ze door het los geklopte ei en weer door het paneermeel.

Doe het frituurvet op het vuur.
Als dit goed heet is dan kroketten licht bruin bakken.

Eet smakelijk Fred,

Leo

succes!

Koffietafel drie

KoffietafelDe koffiepauze van een half uur duurt het langst. Soms weet ik van gekkigheid niet wat ik moet doen of zeggen. De radio staat altijd aan. Als er bekende Nederlandse muziek klinkt en het refrein wordt ingezet, zou ik willen roepen ”En nu allemaaaaaal!” ”Gooi je handen in de lucht!” Ik zou mijn heupen laten wiegen en naar een aansteker grijpen. Vroeger dacht ik daar niet eens over na, ik riep dat gewoon. ”En nu allemaaaaaal!” En we zongen. Ieder uit volle borst, zonder blikken of blozen. Ik zweer je, in een goeie bui klom ik zo op mijn stoel. Een ander zou op de tafel gaan staan. Gisteren speelde een collega met haar koffielepeltje. Het was stil aan de tafel. Het lepeltje schoot tegen mijn schouder aan. ”He pas op hé?!” Waarschuwde ik haar en keek streng. De tafel moest lachen. Wat zou er gebeuren als ik dat riep bij een lied? Bedacht ik me gisteren. Ik zou door de tafel zakken, mijn been breken, tijden niet kunnen werken en ze zouden me gaan missen..moest grinniken.

Maar waarom zeg ik dit..?

Koffietafel twee

KoffietafelIk loop ‘s ochtends om 07:10 uur door de gangen. Ik maak me op om naar de koffietafel te gaan. Goeiemorgen! Als ik dan eenmaal aan de koffietafel zit en mijn jas heb opgehangen, schort aangedaan, kopje gepakt, koffie ingeschonken, de koffiecreamer…We kijken allemaal naar het detail. De een naar zijn lepeltje, de ander naar de tafel, de een wrijft in zijn handen of kijkt langs zijn handen, begint een tekst op een verpakking te lezen. Er wordt heel aandachtig koffie gedronken. Als ik naar buiten kijk, kijken anderen soms met me mee naar buiten. Of we kijken elkaar even aan. Af en toe praten we wat. Hun plat Maastrichts. Ik versta geen Maastrichts. Schoonmaken kan ik goed. Ben jammer genoeg nog niet -écht- snel. Komt wel zeggen ze, als het eenmaal in mijn systeem zit…We lachen elke ochtend, dat zeker. Ben blij met mijn baan. Ik heb verantwoording en ik kan geconcentreerd werken. Toch, in de pauze, sta ik liever in de keuken. ”Is het in de keuken leuker?” Vroeg ze me lachend, toen ze me daar aantrof. Ik was blij met deze vraag :) Ik zou een verdomd goeie butler kunnen zijn…Stond in de keuken met de kok te praten over onze veldkeuken. Over soep, Frankrijk, NNF. In de oorlog in Bosnië had hij voor honderden soldaten gekookt, ook uit een veldkeuken. Hij weet er alles van. ”Kun je niet gauw een keer langs komen om te praten?” Vroeg ik. ”Ik moet terug naar de koffietafel..” Wij lachen. Hij komt langs.

Maar waarom zeg ik dit..?

Hete soep

Hete soep

Koffietafel

KoffietafelDe baan aan de lopende band heb ik opgezegd. Droomde ik..of was het werkelijk zo dat naar mate mijn tempo versnelde, het tempo van de lopende band ook versnelde? Ik was een goeie, dat weet ik, fanatiek. Een vrouw tegenover me, werkte zesentwintig jaar in de fabriek. Ze werkte letterlijk voor twee aan de band, was wonderlijk snel. Een feest om naar te kijken, mee te werken. Iedereen kon zien dat ze goed was. Voelde me door haar uitgedaagd. Ze keek niet op of om, schoof met de kipcorn, drie aan elke hand, laag op laag. Ik ook. Op vertrouwde wijze gooide ze uur na uur de kipcorn in de dozen. Ik ook. Ze was dubbel zo snel als ik. Ik ben vegetariër aan het worden, zij vast niet.

Nee, ben nu aan het schoonmaken. Snel maar rustig en zachtjes werken.
De eerste dag vond ik een wit bolletje kauwgom aan de leuning richting darmonderzoek. Een opzichtig plekje, moest lachen. Stopte het bolletje kauwgom in mijn schort…Hola! Mag niet! Gisteren een ontmoeting met een kever. Was aan het stofzuigen, televisie, vensterbank poetsen. Zag twee lieveheersbeestjes in een hoekje van het raam zitten. De doodde heb ik afgestoft en de levende kever laten zitten. Ontsla me maar. Ik ging verder met stofzuigen. Had nog redelijk tijd over. Wist dat zonder horloge op zak. Was lekker bezig. Zuig ik over een ander lieveheersbeestje! Zag hem liggen op het tapijt.

Vleugel van het schilletje open, voor en achter pootje leefde nog. Spartelend. Kreeg hem niet op mijn vinger. Haalde er een bierdopje bij, zette hem in het zonnetje. Weer uit het zonnetje, anders zou ie opdrogen. Stofzuiger uit. Stond een beestje te helpen bij een raamkozijn van een lege afdeling..ging opeens de deur open, of ik al klaar was? Nee. Had ze me gevraagd wat ik aan het doen was dan had ik haar verteld dat ik een beestje aan het redden was en dat ie het waarschijnlijk niet zou halen maar dat ie zo wel goed lag..zou me omdraaien, lachen, waarschijnlijk ook even denken “en nu opzouten stom lieveheersbeestje!”

Maar waarom zeg ik dit..?

Babyegel eet worteltje


Die pootjes :)
Bron / lees meer: www.youtube.com

Bitterbal

fiets de bitterballen route
(bitterbal icoon van de ‘bitterballenroute’)

Momenteel werk ik in een fabriek aan de lopende band. Al drie dagen sorteren en inpakken van gemaksvoedsel. Had me dit een jaar eerder vertelt, dan had ik je uitgelachen. Mijn hémel dit is hard werken! Verbaas me enorm over de hoeveelheid aardige mensen die ik hier tegen kom. Ze groeten lief en lachen,
ook al loop ik tien meter achter ze aan te slenteren, ze blijven staan om de deur voor me open te houden. Ik wens ze een fijne dag om zes uur ‘s ochtends en succes. Stilzitten is er niet bij, zodra ik stil val zoek ik iets te werken.
Ik ga vooral niet denken dat ik het beter weet, doe het werk precies zoals mijn collega’s, door hun is daar allang over nagedacht. Of het nu bitterballen, loempia’s of kipcorn is, alles gaat in een razend tempo.
Je zou denken dat je na je duizendste loempia geen trek meer in loempia zal hebben, niets is minder waar, na mijn duizendste krijg ik zín in loempia!
De tweede dag brak het zweet me uit, godsammenokkus, de loempia’s kwamen met zo’n gruwelijke vaart uit die machine, dat ik over de band heen bulderde:
‘Doen jullie dit élke dág?? RESPECT!!’ Dat vonden ze leuk, ik zag het, we lachten. Door mijn oordoppen hoor ik behalve lawaai van machines en luide muziek (carnaval krakers) niets. Even de hal in kijken en zwaaien naar een collega moet ik niet doen want dat levert me een berg loempia’s op die daarna niet meer weg te werken is. Ik verzeker je, zelfs voor mijn gedachten heb ik geen tijd. Op een gegeven moment stond ik doosjes te vullen met een presentje, ik leek wel een paus die een hostie gaf, bij sommige doosjes mompelde ik: ‘zegen’. Denk je aan me als je de bitterballen in het frituurvet gooit? Ik heb hier namelijk met liefde aan gewerkt.

Film: ”Network” (1976) – Peter Finch

Bron / lees meer: www.youtube.com

Aziatisch ingesteld

Oriental style Instant Noodles - SHRIMP FLAVOUR (TOM YUM)

Mijn oren staan stokstijf overeind en mijn neus kijkt de Aziatische kant op.
Vooral vannacht was ik Aziatisch ingesteld. Op de verpakking staat:
MAMA Oriental style Instant Noodles – SHRIMP FLAVOUR (TOM YUM)
Dit keer werd het me moeilijk gemaakt. Ik kon kiezen uit twee soorten: jumbo pack (nieuw!) of de normale. Dat werd Jumbo pack natuurlijk. Waarom ik deze soep vaak ‘s nachts of als ontbijt eet weet ik niet, opvallend is het wel.

Neem een klein pannetje, vul het pannetje met een bodem water en breng het water aan de kook. Haal 3-7 grote garnalen uit de diepvries. Spoel de garnalen onder de kraan af en voeg ze bij het kokende water, 3-4 minuten koken.
Haal de garnalen uit het water (bewaar ze) en gooi het water weg.

Vul het pannetje met 250 ml water, breng het water aan de kook.
Neem een zakje: MAMA Oriental style Instant Noodles – shrimp flavour (tom yum). Breek de noodles -of niét als je alles onder wil spetteren- voeg ze bij het kokende water. Draai het gas laag en laat de noodles in ongeveer één minuut zacht worden. Let op niet té zacht. Nu komt het moeilijkste: zet het gas uit. Voeg eerst de twee zakjes poeder toe, als je niet van heet eten houdt voeg dan niet het kleine zakje (chilipoeder) toe. Roeren. Daarna voeg je het zakje met de chilipasta toe. Roeren. Op deze manier pakt de soep het beste de smaak. Garnalen erbij. Soep overgieten in een kom, klaar!

Andreas eet het soepje met een ei erdoor. Dat doe je zo: kook 300 ml water, breek een ei in het kokende water. Zet de vlam laag! Prik in de eidooier met een vork, roer twee slagen door het ei en laat het ongeveer twee minuten zacht borrelen. Vooral niet roeren (het ei gaat dan schuimen). Nu de noodles erbij doen en het gas even hoog zetten. Als het gaat koken gelijk het gas uit. Nog steeds niet roeren. Even laten staan, de noodles moeten zacht worden. Poederzakjes en chilipasta toevoegen, nu mag je roeren. Klaar! Er drijven lekkere dikke stukjes ei in je garnalensoep. PS: alle soepjes van mama zijn lekker; alleen ‘shrimp’ is de lekkerste, daarna komt Duck flavour. En normale ‘shrimp’ is lekkerder dan jumbo pack ‘shrimp’. Tis maar dat je het weet..

Doe ik het zo goed?

Ik ben in de war. Vraag me af of ik ongegeneerd aan het link-dumpen ben.
Maar wat is link-dumpen? Ik weet niet eens wat link-dumpen is. Als ik toeter: Sylvia Witteman schrijft enorm tof over eten in haar columns! Mag ik dat dan wel linken -zonder verdere uitleg- gewoon omdat ik wens dat je haar blog gaat bekijken en leest hoe goed ze schrijft? Misschien vinden mensen het helemaal niet leuk als ik ze link, denk ik met schrik, en willen ze niet staan in mijn lijst van bijzondere mensen of links. Gelijk toets ik bij Wikipedia link-dumpen in om te weten wat ik aan het doen ben maar krijg geen antwoord op mijn vraag. Wel een lijst met allerlei soorten weblog’s. Gadverdamme..die lijst brengt me weer bij een volgende moeilijke vraag: wat is dit voor een blog? Wat ben ik aan het doen? Is dit een filmblog? Was het maar waar. Is het een clubblog? Nee van het woord club krijg ik kriebels. Babyblog? Nee geen kinderen. Reisblog? Nee reis nooit. Bijna nooit. Themablog? Nee want zoveel kennis en professie als Fons Nicolay van soep & eten heeft heb ik niet. Tvblog? Ik heb geen tv. Wijk of stadsblog? Zeker niet. Shocklog? Nee te vermoeiend. Nieuwsblog? Nee. Moblog? Nee. Fotoblog? Nee. Linklog? Nee (hoewel ik graag link) Bussinesblog dan? Morgen ga ik naar het uitzendbureau, overmorgen solliciteren bij Mora, dus nee. Dan is het een lifelog: ”een weblog waarop regelmatig berichten geplaatst worden over gebeurtenissen in het leven van de beheerder van de lifelog. Een soort online dagboek.” Soort online dagboek?? Gadver de gadver moet opeens denken aan vanmiddag! Ik was Google reader aan het vullen met allerlei weblogs die ik per RSS feed wil gaan volgen. Ach dacht ik, ik doe mijn eigen soepblog RSS feed er ook bij, kijken hoe ie er dan uit ziet…Mán schrikken!! Ik rolde er helemaal uit, ook de artikelen waarvan ik dacht dat ik ze verwijderd had. Het soepblog leek opeens verdomd veel op een politiek weblog, maar dan één die je niet wil lezen. En met een link-dump waar je U tegen zegt..vergeef me.

Recessiesoep

Ik gooi een vette knuppel in het hoenderhok.
Ik kan mijn mond niet meer houden want ik verheug me zo op de beurskrach. Ohh nachtegaal ik hoor je trappelen! Hoe slechter het gaat hoe beter het wordt!
Het stemt me gelukkig dat er wereldwijd meer en meer ufo’s worden waargenomen en ik verheug me op de mensen die, over niet al te lange tijd, opstaan en wél de wereld -samen- op een hoger plan willen en kunnen brengen. Balkenende mag roepen wat hij wil, mijn oren staan stokstijf overeind en mijn neus kijkt de andere kant op. Soep van boerenkool en aardappelen.

Recept voor vier personen uit: ”In de Spaanse keuken” door Peter S. Feibleman, Time-Life kookboek uitgave 1969, Nederlandse vertaling: Dr. G. C Mohr-Horsman. Mijn dank.

250 gram verse boerenkool, wassen, stroop het groen van de stronk en snij dit zo klein mogelijk.

100 gram linguica of chorizo (of andere varkensworst met knoflook), doe de worst in een koekepannetje en prik er op een paar plaatsen in met de punt van een mes. Giet er zoveel water bij dat het geheel onder water staat en breng het op een groot vuur snel aan de kook, draai de vlam klein en laat het 15 minuten sudderen.

Kook ongeveer 400 gram aardappelen (geschild) in plakjes van 1/2 cm,
met 1,5 liter water (en twee eetlepels zout) in een ander pannetje gaar – tot je ze gemakkelijk tegen de zijkant van de pan fijn kan wrijven. Haal ze met een schuimspaan uit het vocht en prak ze met een vork tot een gladde puree.
Doe de puree terug in de pan met het kookvocht.

Roer er 8 eetlepels olijfolie en vers gemalen zwarte peper door en breng het snel aan de kook.

Voeg de boerenkool toe en laat alles (zonder deksel!) in 3 á 4 minuten door en door warm worden.

Eet met brood en muziek.

Linklove Thijs Hanrath

Daarnet zocht ik naar video-documentaires op google video en ik
kon dé knop niet terug vinden in Google video naar de documentaires (heu?). Geeft niet (zoek op:documentaire) want ik vond iets anders moois, heel mooi. Eerst vond ik ‘Haar eigen bril zit er niet bij’. Verhaal van Thijs Hanrath over zijn oude tante die haar bril niet kon vinden. Hierna muziek van Thijs Hanrath ‘Het meisje met de prei’ .

Toen ‘haiku song de koeienhaiku’
Daarna ‘Let it snow’ van Thijs, goeie gast.
Dus Thijs ik heb je tussen de ”bijzondere mensen” gezet.
Kijk vooral de videobrieven van zijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, gemaakt door de NCRV van materiaal dat hij opstuurde.
Ik hoor Thijs in deze vijfde videobrief: de hunkering.

I love internet..

Linklove Thijs Hanrath

Pacific Gas & Electric – Are you ready?

..People say that He won’t come
And I don’t know what say you
But if He should, would you be the one?
Ive got a little question I’d like to ask you

Are you ready to sit by His throne?
Are you ready not to be alone?
Someone’s coming to take you home
And if youre ready, then He’ll carry you home..

Kerst 2007

We zijn net verhuist.
Ons trappenhuis bevat tien deuren.
Aan drie deuren hangt een kerstkrans.
Zullen we ook een kerstkrans nemen? Vroeg ik drie weken geleden.
Lachen, ik meende het. ‘Doe je het voor jezelf of voor de buren?’
Voor de buren..dus er kwam geen kerstkrans aan de deur.

Hoe lang is het geleden dat ik kerst gevierd heb? Ik weet het niet.
Vroeger met kerst maakte mijn moeder garnalen cocktails met veel sla in haar prachtige glazen en mijn vader bakte witte bolletjes waar je iemand een dag later de hersens mee kon in slaan. En ik herinner me de laatste jaren thuis vaak suddervlees en wijn. We zaten in de voorkamer beneden. Openhaard aan. In het trappenhuis waxinelichtjes in bruin groene glaasjes en hyacinten die op water er naast stonden te geuren.

Gadverdamme wat een saaie rot kerst was het dit jaar.

Mijn vriend

del.icio.us soepparty

Ken je del.icio.us? Ohh heel tof.

Toen ik laatst in München een hotel zocht ben ik naar de bookmark del.icio.us (favorieten) van iemand gegaan van wie ik vermoed dat ie verstand heeft van hotels omdat ie vaak reist. Ja bingo. Ik heb heerlijk geslapen.
‘Als het af is ga ik een soepbookmarkhousewormingparty houden’
mailde ik mijn vriendin in Augustus. Wat een klus was het om de soep te sorteren, bekijken, bewerken of weggooien. Ik heb nog nooit een feest gegeven.
Hier geef ik onze soepparty.

Witte bonensoep met battuto

Deze witte bonen soep is lekker, maar de knaller van de soep is de batutto. Battuto is een mengsel van héél fijn gesneden ham, uien en knoflook. Batutto doet het goed in (bijna) alle soepen, het mengsel lost in de soep op, maakt de soep dikker en geeft een geraffineerde smaak. Probeer het ook eens in tomatensoep, aardappelsoep, erwtensoep,…

1.
200 gram (biologische) gedroogde witte bonen / 2-2,5 liter koud water.
In een grote pan (4 liter) de bonen met het water op een hoge vlam aan de kook brengen. Twee minuten flink laten doorkoken.
Vuur uit. Laat de bonen 1 uur weken. Bonen uitlekken en het water bewaren, voeg (vers) water toe om er 2 liter van te maken.

2.
225 gram gerookte ham-blokjes/ 2 uien-fijngehakt/ 1 theelepel knoflook-fijngehakt.
Hak de ham, uien en knoflook in zeer kleine stukjes door elkaar (dit mengsel heet battuto)

3.
2 eetlepels olijfolie.
Verhit olijfolie in een grote soeppan, roer er de battuto door en fruit deze in ongeveer 10 minuten lichtbruin.
Blijf roeren.

4.
100 gram mager gezouten spek in 1 stuk. zout/zwarte peper
Voeg de bonen, het spek en het (bonen-) water toe en doe er wat zout en de verse peper bij.

5.
Aan de kook brengen. Vlam laag draaien en met de deksel schuin (!) op de pan ongeveer 1,5 uur laten sudderen/pruttelen tot de bonen gaar zijn.

6.
Gooi het spek weg en schep zoveel mogelijk vet van de oppervlakte af.

7.
Neem +- de helft van de bonen uit de soep en maal deze door een groentemolen. Heb je die niet? Stamp ze fijn met een stamppot stamper. Liever geen mixer gebruiken. Vervolgens terug in de soep doen.

8.
Op zacht vuur -een paar minuten- laten doorsudderen.

9.
100 Gram spaghetti, breken in kleine stukjes van 2,5 cm.
Spaghetti bij de soep doen en opnieuw 15 minuten laten doorsudderen, tot de spaghetti gaar is.

10.
Serveren in soepkommen met vers geraspte Parmezaanse kaas en wat fijngehakte selderie.

Recept, voor vier personen, vrij bewerkt uit: ”in de Italiaanse keuken” door Waverley Root, Time-Life kookboek uitgave 1968, Nederlandse vertaling: M. Holst-Dekker, mijn dank.

Soepfactuurtje

Weet je wat me zo tegen viel van de soep? Geld.
Geld vragen voor je product of dienst.
‘Hier is je beker tomatensoep – 2,50 € alsjeblieft’ Wat een onzin!
Je ziet mensen denken: is jouw soep mijn 2,50 € waard?
Dat wil ik helemaal niet en ik wil die blik niet zien.
Ik wil mensen juist vertellen hoeveel de beker soep kost.
Zet twee bedragen op je prijskaartje: je kostprijs en je verkoopprijs.
Moet je eens opletten wat er dan gebeurt.
(Deze wijsheid -onthulling van het geldspoor- heb ik uit een boek.)
Maar het kan nog een stap verder. Ik wil helemaal geen geld meer vragen. Mijn broer viel maanden geleden zowat van zijn stoel: ‘Helemaal geen geld? Waar leef je dan van? Ga nou eerst maar eens die soep doen.’ En na het Natural Networking Festival was ik om: ‘De volgende keer zetten we gewoon een grote pot op tafel, daar gooit iedereen zijn geld in en ze mogen zélf bepalen wat ze voor de soep betalen’. Ik geloof hier in.

Gisteren las ik in NRC next een prachtig artikel:
”Werken zonder uurtje-factuurtje” van Karin Quint.
Een interview met Sanne Roemen, Martijn Aslander,
Justien Marseille en Michiel Kahmann.
Over nieuwe waardesystemen en de netwerkeconomie.
Ik ben rond. Ik voel me uitgedaagd, blij, vastbesloten en sterk.
Deze nachtkokkin is zo fit als een hoentje!
De ‘andersomeconomie’ of de ‘economie van het gunnen’.
De ‘economie van de bewondering’ klinkt ook goed.

Lees hier het prachtige artikel.
Boek: een nieuw gesprek met God/Neale Donald Walsch/blz 182-190

Shoppen in de Makro

Anne je gebruikt te veel w.c papier!
Inderdaad, ik gebruik te veel w.c papier. Daarom was ik ook zo blij toen ik voor de eerste keer in de Makro kwam. Wat, hoeveel w.c rollen voor twee euro? Tweeënzeventig!! Zó daar doe ik lang mee. En dan die echte ‘Danke’..ik was helemaal in mijn nopjes. Alles moest mee op de fiets. Toch snapte ik het niet helemaal, waarom was het zo goedkoop en waarom had niet iedereen in Nederland zo’n pasje? Waarom liep niet half Amsterdam in de Makro te shoppen? Op de terugweg was ik er over uit: de Makro moest verboden worden of geef iedereen het recht op tweeënzeventig rollen. Thuis hielp Andreas me uit de droom. Jouw w.c rollen kosten wel even zeventien euro Anne. Wát zeventien euro! Ik begreep opeens heel goed waarom niet heel Nederland in de Macro shopt! Wat een teleurstelling.

Werner’s goulashsoep

Lange tijd heb ik niet willen geloven dat goulashsoep met bouillonblokjes het lekkerste is. (En het snelst!) Nee het moest verse bouillon zijn. Soep zonder verse bouillon bestond niet. De botten moesten bakken. Er moest vers kruid in de bouillon. Wat ik ook probeerde, in welke bocht ik me ook wrong, ik kreeg de goulashsoep niet zo lekker als met die ordinaire bouillonblokjes!
Zelf bouillon maken met daarin bouillonblokjes is wat anders..zweet op je sigaar..toch.. het hoeft écht niet lekkerder te zijn.
Bouillonblokjes uit Frankrijk zijn het lekkerst. Die van Zweden ook of was het..
ze bevatten minder zout en andere kruiden. Wat zou MacGyver doen? Hij zou ze bestellen via internet. Voor 4 personen. Voorgerecht of avondeten, vooral ‘s middags uit een beker is goulashsoep lekker eten.

1.

500 Gram rundvlees in dobbelsteentjes snijden.
(poulet/goulashvlees/runderlappen met vetrandje)
Neem vooral vlees van een (goeie) EKO-slager. In het vlees van de supermarkt zit veel-niet lekker-vocht.

2.

180 Gram uien, schoonmaken, in ringen snijden, niet te dik niet te dun.

3.

50 Gram gerook-gezouten-(EKO)vetspek in dobbelsteentjes, doorbakken.
(schweineschmalz -30 gram- is lekker, sterk verhitten)

4.

Vlees erbij, om en om krachtig aanbraden.

5.

Uien erbij, pas als de uien glazig zijn, een klein blikje (68 gram) tomatenpuree toevoegen, licht bakken/niet overdrijven, blijf een beetje roeren.

6.

zout (niet te veel ivm bouillonblokjes)/peper
milde paprikapoeder (edelsüss) veel
scherpe paprikapoeder (rosenscharf) veel
een klein beetje kummel, kneuzen (niet te veel)
een toef fijngewreven majoraan (is het majoraan of marjolein?)
chilipepertje kan lekker zijn

7.

1 Liter heet water toevoegen met daarin opgeloste runderbouillonblokjes voor 1 liter water (bouillon niet koken). Soms gooi ik er nog een blokje bij.

8.

Met deksel op een kiertje, vuur laag, +- 50 minuten licht koken/zachtjes pruttelen/bubbelen. (Gebruik een treefje wanneer het teveel kookt.)

9.

In de tussentijd 300 gram groene paprika’s in reepjes snijden. Niet te dik niet te dun. Paprika 10 minuten voor de gaartijd (van +- 50 minuten) in de soep doen.

10.

150 Gram tomaten toevoegen, vers (liefst zonder schil en zonder kern) of uit blik (blik zonder vocht).

11.

4 Grote aardappels in lieve kleine dobbelsteentjes snijden, toevoegen, vuur laag, +- 10 minuten licht koken/zachtjes pruttelen/bubbelen. (Gebruik een treefje wanneer het teveel kookt.)

12.

Op smaak brengen (abschmecken) met 1 glas rode wijn.

13.

Knoflook naar smaak.
2-3 Draadjes saffraan (voor de mooie vetoogjes).

14.

Soep snel afkoelen – deksel van de pan.
Zodra de soep koud is in de koelkast. Voor morgen, dan smaakt ie lekkerder.
Morgen langzaam de soep opwarmen, even aan de kook brengen (!).
Serveren of laten trekken op een treefje…
In de koelkast twee dagen houdbaar.

PS: misschien mis je de dikke (groene-) bonen en het braden in reuzel

nachtkokkin.nl

Zaterdag 14 juli 2007 las ik in NRC zomer krant het artikel:
”De nachtkokkin in huis” van Margriet Oostveen.

Margriet Oostveen schrijft over Mary Burke en Christina Burke. Nachtkokkinnen in California. Ze werken bij gezinnen thuis. In één nacht koken ze voor de hele week. Ze schrijft: …”Het is nog vroeg. Rondom ons snellen mijn geslaagde buurtgenoten naar de metro, naar de advocatenkantoren, de lobbyfirma’s, de denktanks. Mag ik gaan zitten? Dat mag. De dochter wijst meteen op de koffers: ”Onze pannen. En de kruiden.” Ze hebben al gewerkt, vult de moeder vlug aan. Mary Burke, achtenzestig jaar en Christina Burke, eenenveertig. Nachtkokkinnen. Ze werken bij gezinnen thuis, leggen ze uit. In één nacht koken ze er voor de hele week.”
”Tegen vijven zijn ze klaar. Ze hangen nog een uurtje rond. Zetten alles in de vriezer, schrijven wat briefjes met aanwijzingen voor het opwarmen. En dan gaan ze stilletjes naar buiten.”

Die nacht kon ik niet slapen. Het artikel van Margriet spookte door mijn hoofd. Haar schrijven. Het interview met Mary en Christina. Die nacht, vanuit de krant glimlachten drie vrouwen naar me. Vier vrouwen. Want ik was er zelf ook bij. ”Christina en Mary beginnen pas te koken als een gezin slaapt en gaan dan stilletjes naar buiten.” En gaan dan stilletjes naar buiten. En gaan dan stilletjes naar buiten? Dat ben ik, dat zijn wij! We koken graag ‘s nachts en als je dan
‘s ochtends vroeg thuis komt dan zegt vrouwlief ‘Ohh wat ruikt het hier lekker’ en dan zegt manlief ‘Ja dat is de nachtkokkin!’ Over samen-delen gesproken. ”Christina en Mary vragen samen 250 dollar voor één nacht koken, dan krijg je zes maaltijden voor vier personen, plus de zoetigheid voor tussendoor.”
Ze vertellen me alles wat ik weten wil. ”We werken niet alleen voor de rijken. Ik heb vrouwen in mijn eigen straat geleerd hoe je moet koken. En nu koken zij ook voor anderen. Is het hún baan.”

Midden in die nacht begon mijn hart als een razende te kloppen zodat ik ”nachtkokkin” als domeinnaam registreerde. Die koffers! Die koffers doen me denken aan dat ik ‘Minetti’ vandaag zou spelen. Ik had een afspraak. Heb het niet gedaan. Bibliotheektheater Rotterdam 2007. Ik wou de soep, gefeliciteerd, volgend jaar ga ik ‘Minetti’ spelen. Klaar. Mooi. Kom je dan ook? Tekst: Minetti/Thomas Bernard.

” naar Dinkelsbühl
als u weet
waar dat is mevrouw
en heb me verstopt
groente gepoot
zuurkool ingemaakt
uienstrengen gevlochten
Lear heeft zich verstopt”

Lees het interview van Margriet Oostveen en Christina en Mary Burke hier (pdf)

Soep te koop

‘Dus we stoppen met de soep?’ Ik keek hem (gisterenavond) aan, hij knikte.
‘Oke hand erop.’ Ik stak mijn hand uit. Kneep in zijn hand en we glimlachten.
‘Het geeft niet mijn lief, we komen er wel uit.’ ..en veel dingen meer dacht ik tijdens deze handdruk.

Daarna sprong ik op mijn fiets. Windstil was het in mijn hoofd. Was ik verdrietig? Nee. Verbaast wel, van de snelle beslissing. ‘Doet het niet ergens in je lijf pijn?’ Vroeg ik mezelf op de fiets af. Jawel, het is de pijn van afscheid nemen zoals je afscheid neemt van een dierbare. Ik voel die pijn ook als ik mijn matras bij het grofvuil zet of die stoel weggeef of de schoenen moet weggooien…Dag lief matras, dag stoel, dag schoenen zwaai ik dan, bedankt voor al die mooie uren..sentiment heet dat, overdreven gevoeligheid.

Wat doe je als je niet weet waar je het geld vandaan moet halen voor je plannen. Wat doe je als je maar geld in je plannen blijft stoppen en aan het eind van de streep niets overhoudt… Dan verkoop je de hele boel en dan ga je iets anders doen.

Een week geleden klaagde ik tegen mijn vriendin.
Want een dag eerder stond ik in een dik synthetisch poppenpak onder warme lampen voor een camera van een groot castingburo auditie te doen.
‘Wat doe je?’ Vroeg de mevrouw van de casting.
Ik begon met het opnoemen van wat ik allemaal gedaan had, waar ik gewerkt had en aan het eind vertelde ik..en nu doe ik de soep. Ze hoorde het niet eens, maar ik wel. In de tram terug naar huis realiseerde ik me wat dat betekende. Zou dat betekenen dat ik nu geen actrice meer was en dat ik nu een soepboer was? Daarover maakte ik me zorgen en in mijn achterhoofd hoorde ik een stem die de mijne niet was, die zei: als je je niet ontwikkeld in je vak dan kun je je ook geen actrice noemen. Daarover deed ik mijn beklag en mijn vriendin zei: ‘Je kan toch niet iets niet zijn? Je kan toch nu opeens géén actrice meer zijn?’
Ik ben een soepboer.
Ik ben een actrice.
Ik ben alles en niets. Ik ben boven en onder, ik ben links en rechts, ik ben zowel hier als daar. Dat is een raar gevoel maar niet verdrietig. Vannacht droomde ik van de soep. We zwommen in het water van de Oude Haven. De soepketel dreef. Ik had groenten in mijn armen en bij het zwemmen klotste het water in mijn gezicht. We waren soep aan het verkopen, er waren geen mensen. Ik schreeuwde over het water tegen Andreas: ‘We moeten harder zingen Andreas, we moeten harder zingen!’

Soep voor zieke poes

We hebben een héle lieve poes gehad. Ik noemde haar ‘de grote poes’. Vlak voor ze dood ging ‘de grote olifanten poes’ want ze had olifanten gezien en geroken. Ohh wat hield ik van haar. Van mijn ouders gekregen voor mijn dertiende verjaardag. Omdat ik in die tijd niet helemaal wijs was heb ik haar flink geknepen en de hoeken van de kamer laten zien. Is later prima goed gekomen tussen ons! Alleen bij het oppakken merkte je daar nog iets van. De lekkere scheet is negentien geworden. Schuldgevoel, ik had bouillon voor haar moeten maken toen ze ziek werd..ze wou geen warm eten uit de koelkast meer. Die vieze blikjes, waar -als je goed kijkt- kleine witte larve eitjes in zitten. Ik dacht eerst dat ik het niet goed zag (blikje net open, het zal wel vet zijn) maar die eitjes zag ik vaak in de kattenvoer blikjes en soms ook echt veel!

Ik ga het alsnog met je goed maken poes. Daarom soep en soulmuziek:
Al Green/video You Tube/‘jesus is waiting’ , kom je lekker bij me zitten?

Een schenkeltje wassen onder de kraan met koud water. (je kan ook een visje nemen, maar dan mag de vloeistof niet koken, laat de vis zo’n 20-40 minuten amper pruttelen, tegen het kookpunt aan trekken) Doe het schenkeltje in een steelpannetje, voeg zoveel water toe zodat het 1-2 centimeter onder water staat. Breng het op middelhoog vuur aan de kook. Zodra het kookt, zet het vuur laag en laat het anderhalf tot twee uur pruttelen -gebruik een treefje onder de pan- heel licht koken. Voeg meer water toe als er te veel vloeistof verdampt. De kunst is dat de vloeistof wat inkookt waardoor de smaak zich concentreerd; daarom kan het ook langer pruttelen als het vlees nog niet gaar is. Klaar? Het vlees en merg van het botje/graten scheiden en bij de bouillon doen. Snel koelen (deksel van de pan) daarna meteen serveren of in de koelkast. Als het goed is ontstaat door het afkoelen gelatine en dat geef je aan de poes. Klein beetje serveren als de kat het niet in één keer op eet, twee dagen houdbaar in koelkast. (wanneer de bouillon te lang bij kamertemperatuur staat wordt het een broedplaats voor bacteriën, en kiept je kat alsnog om..)

Chemtrails in de soep

”Op 15 oktober zullen bloggers over de hele wereld samenwerken om één enkel onderwerp onder de aandacht te brengen. In 2007 is het onderwerp het milieu. Elke blogger zal over het milieu schrijven op zijn eigen manier, gerelateerd aan hun eigen onderwerp. Ons doel is iedereen in gesprek te krijgen over een betere toekomst.” -Blog Action Day-

Oke dit is in blogwereld dan de dag van het milieu.
Ik hou van het idee samen te schrijven maar ik vind het niet makkelijk om over ‘het milieu’ te schrijven, ik moet oppassen niet cynisch of belerend te worden.

Ik geloof niet in de film en Nobelprijs van Al Gore. Ik zie wel dat de aarde ziek is maar ik weiger te geloven in een wereld zoals ie ons vertoond wordt. We moeten milieubewust worden..we weten niet eens wat energie is en nu moeten we met z’n allen energie gaan besparen. Op het wereldtoneel weet men allang hoe laat het is; auto’s kunnen op lucht, ufo’s bestaan en Nicola Tesla is achterhaald.

Ik zie chemtrails, de spinnenwebben, in de lucht. Wat heeft dat met het milieu te maken? Nou ze vallen in mijn soep, bij jouw vallen ze ook in je soep, bij ons allemaal vallen ze in de soep.

Zie je die dikke witte vliegtuig strepen aan de hemel? Waarom zijn die strepen daar? Waarom blijven ze zolang hangen en vormen ze een sluierbewolking waarna er geen écht direct zonlicht meer is? Waarom zag ik die strepen zo’n twintig jaar geleden niet in de lucht? Sinds een aantal jaar meldt het journaal het fenomeen sluierbewolking. Ik word soms stil als ik  ‘s morgens vroeg de hemel in kijk. Het is mooi weer, de hemel hangt vol met strepen, sluierbewolking en dan komt er regen. Als je goed kijkt zie je meer.

Ik weiger te geloven dat het steeds slechter zal gaan met de wereld. Hoe slechter het gaat, hoe beter het wordt, zeg ik graag. Ben jij nieuwsgierig en wil je ook weten wat er aan de hand is, Google het dan. Maar pas op. Blijf niet hangen bij de melk of de tandpasta of het water of de kleding of de suiker of de… – je kan verdwalen.

chemtrails in de soep

Soepastroloog 2

Van de week zag ik de buurman weer op de stoep.
Ik heb de indruk dat mijn buurman een goed astroloog is.
‘Buurman’ zei ik ‘ik wil nog steeds weten hoe soep en astrologie in z’n werk gaat.’
Waar gaat het hier om, vroeg ik me thuis af.
We zijn op midzomernacht 2007 met de soepcatering gestart en nu bepalen we aan de hand van de sterren of het de juiste tijd is voor de soepcatering, of wat?
Hij zou me vast gaan vragen wat ik wil weten: is het voor jezelf of voor de soep, of voor jullie beiden? Voor de soep – maar wat wil ik van de soep? Ik wil helemaal niets weten, of toch, waarom raadpleegt iemand astrologie bij het starten van een bedrijf? In Azië is dat heel gewoon.

Ik weet niet waar het me zal brengen, toch wil ik het weten.
Op een mooi kaartje schrijf ik mijn mailadres en de url van dit blog.
Ik wil dat hij ‘soepastroloog’ gaat lezen en (schrijf ik) dat ik er over zal gaan schrijven op het soepblog. (nou daar zal ik niet beroemd mee worden, dacht ik later). Gisteren kreeg ik een korte mailtje van mijn buurman, hij schreef:
”na lang nadenken heb ik een website gevonden over astrologie en actualiteit, eenvoudige artikelen die mogelijk je interesse zal hebben. astrologie.blogo.nl met ook artikelen van Elizabeth Hathway (zeer de moeite van het lezen waard)” Cool. Elizabeth Hathway. Ze schrijft duidelijk, open en bondig. Buurman daar gebeurt wat. (en mijn vraag is geen ongewone vraag in het astro-leven)

Vandaag schreef Elizabeth Hathway ”Astrologie: De Sterrenbeelden Koken:”
”De komende weken ga ik in zee met kokkin Karin van koken.blogo.nl.
Ik zal proberen een beeld van het eet/kookgedrag van de verschillende dierenriemtekens te geven terwijl Karin voor elke teken een heerlijk recept bedenkt. Om te beginnen, leek het mij leuk om een kort astrologisch profiel van onze kokkin Karin te schrijven…”

Aan het eind van haar schrijven vraagt ze: Wil je ook je eigen astro-profiel lezen? Als je niet schroomt om je profiel op mijn blog te zien – stuur dan je gegevens naar mij toe. Per week behandel ik een horoscoop. Een specifieke vraag stellen, mag ook.

Een val-toe of een hifelack?

Ik durf -nog- niet, jij?

Mosterdsoep 2

Amora-mosterdpot

Gast roept ober: ‘Ik bestel de speciale soep van de dag, kippensoep met amandelen, maar er zit geen kip en geen amandel in!.’
‘Dat is waarom hij speciaal is,’ antwoordt de ober.

Mosterdsoep is zó lekker.
Dat ‘geplip en geplop’ van die zaadjes in je mond, de milde zilte geur en romige smaak met pittige beet. Soppen met een stukje stokbrood en een hele grote schaal met gemengde salade, je kan me niet gelukkiger maken! Ik ben dol op Amora-mosterd ‘moutarde de Dijon’- waarschijnlijk omdat je hem vroeger in Nederland niet kon kopen en mijn moeder hem mee bracht uit Frankrijk.

Hier een lijst met mosterdsoepen gevonden op internet in een discussiegroep over mosterdsoep, ere wie ere toekomt, dank Jeanette!

Het is énig daar op die Google/discussiegroep/nl.culinair site,
praten over gekke torretjes in de meel en de schnitzel van Cecile, negroïde kippensoep uit China…

Aardappelsoep

Hier is de aardappelsoep voor een krachtig (middag) eten. Of makkelijke snack voor een feest. Je kan aardappelsoep op vele manieren maken, toch is dit recept mijn lekkerste. Let op, het gaat om het evenwicht van de ingrediënten. Niet teveel en niet te weinig. Oke daar gaan we dan, schenk mij ook maar een wijntje in Joke…

recept voor vier personen:

750 g aardappels/ half vast – half kruim
- ook al zegt mijn groenteboer dat ik vastkokende aardappels moet gebruiken
- schillen en wassen, in een schaal met water doen en opzij schuiven

2 uien (80g)
- schillen en klein hakken
- hakken/snijden is vooral belangrijk bij uien, uien zijn gevoelig voor de manier waarop je ze snijdt of hakt (betekend een totaal andere smaak)

1 prei (150g)
- wassen, uit laten druipen
- in ringen snijden, 1/2 cm, niet dikker niet dunner snijden

50 gram doorregen spek of vet spek, in (echt) kleine blokjes snijden
- ik gebruik doorregen spek
- vet spek is zachter en romiger van smaak

1 liter hete vleesbouillon uit blokjes (niet koken! blokjes oplossen in het hete vocht)
- kipbouillon blokjes zijn zachter/romiger van smaak
- maar al te vaak heb ik verse bouillon gemaakt en gebruikt (met allerlei kruiden) zweet op de sigaar, maar..ik krijg hem nooit zo lekker als met (Franse) bouillonblokjes, ik heb dat lange tijd niet willen geloven

1 wortel (80g)
- schillen, wassen
- in heel kleine dobbelsteentjes snijden (geen grote hompjes maar échte lieve kleine dobbelsteentjes)

zout/ witte peper

Duitse bockwurst (600g) of knakworst
- ik gebruik minder worst (of niet)
- liever gebruik ik 150g meer spek in het begin
- een worstje in je soep is wel lekker hoor, vooral gedroogde sterk gerookte worst is lekker / Duitse mettwurst laten meetrekken is echt helemaal het einde..mmmm (of rookworst, niet laten meetrekken)

Als laatste bij de aardappelsoep:
- een beetje gedroogde marjoraan, niet teveel, proef eerst
- een snuf vers geraspte nootmuskaat, niet teveel poederen, trouwens… nootmuskaat wordt giftig als het oud wordt
- gedroogde kervel, ik strooi lekker veel naar gevoel en smaak, ziet er vrolijk en mooi uit
(beetje chili peper/evt. beetje knoflook)

een bosje verse bieslook, wassen en drogen met keukenpapier/theedoek en zeer fijn snijden

1. Spek in een pan aanbraden/bakken niet té kort, misschien met een beetje olijfolie
- neem het liefst een lekkere zware oude ingebraden pan die niet te groot is en niet te klein
2. Ui en prei in de pan doen, glazig fruiten/karameliseren, 5 minuten, let op: fruiten niet bakken, vuur laag
3. Bouillon toevoegen
4. Met zout en peper kruiden
5. Aardappels af laten druipen en in 2cm grote blokjes snijden en in de bouillon doen
6. Wortels in de soep doen
7. Met deksel op de pan ongeveer 45 licht (!) laten koken
- of deksel scheef op de pan
9. Aardappels gaar? De helft van de soep met een stamppotstamper aanstampen/pureren/zeven (mixen liever niet)
10. (terug in de pan doen)
11. ik laat de aardappelsoep lang trekken voor de smaak en dikte, op laag vuur (!) – gebruik een treefje
- evt deksel scheef zetten
- lang trekken? na een tijd water bij de soep doen
12. Soep in kommen schenken en met een ”priet priet” bieslook bestrooien
13. In elke kom een worstje, of doe de worstjes door de soep
- worstjes 10 minuten tegen ‘t kookpunt aan in een ander pannetje garen

Dippen met stokbrood.
- een dotje (Franse) crème fraiche met basilicum kan lekker zijn
- deze soep is ook lekker met 200 g raapsteel er in, fijn gesneden – op het laatst
(en evt 2 stengels bleekselderij, dan wel aanfruiten)
- je kan ook de soep niet zolang laten trekken, snel koelen (zonder deksel) en zodra ie koud is de koelkast in – voor morgen dan smaakt ie lekkerder..eet smakelijk

liefs,

Anne

p.s warm je morgen de soep weer op? – zorg dat je hem even aan de kook brengt en ‘m weer laat trekken
- wat zou de soep doen met een klein beetje honing er in?
- supper in stereo/video The Hours – Ali in the Jungle mooi nummer en een heel tof foodblog!

samendelen

samen delen

Ik ben een vieze stinkende hebberd.
Eén die niet makkelijk kan delen en de echte mooie dingen voor zichzelf houdt. Ik weet het en ik kan je ook precies zeggen waar het ‘m in zit.
Soep..niet door vertellen hoor, stel je voor dat anderen het ook gaan doen. Gulaschkanone-veldkeuken? Niet over praten, het is van mij, van ons, geheim! Dat moet maar eens afgelopen zijn.
Gisteren een goed voorbeeld. Op de blogpost ‘lifehacking’ reageerde Sanne met een kruidenfood-hack: alle winterse kost doet het goed met een stukje ontbijtkoek erin. Ik reageerde: of doe een heel klein beetje saffraan in groente- en kippensoep, krijg je mooie vetoogjes van, ziet er tien keer beter uit! Waarom zeg ik niet dat saffraan hélemáal fantastisch is in tomatensoep? Ik weet het en ik schrijf het niét op..kan geen afstand nemen van ‘mijn gouden tip’.
Martijn reageert en dan wil het opeens wel..? Kóm óp, dat heet hebberig (of hoe noem je dat toch, ik kan maar niet op dat woord komen) En ik heb nog een sterk voorbeeld: Del.icio.us. Dat is een site waar je al je (soep, computer, honden, honda) bookmarks/favorieten/linken uit je browser kan opslaan. Je kan bij elke link besluiten ‘wil ik deze link delen’. Als je de link deelt kan je zien met wie je de link deelt, je kan meekijken in hun (soep)favorieten, hun linken. En dat kan fantastische linken opleveren waar je anders nooit op zou komen, en van enorm veel mensen..aan mij dus ook de keuze: al mijn soep/gulaschkanone/soepketel/kruiden/recepten/collega soepkeuken linken delen of niet delen.
Waarom gooi ik de boel niet open en ben ik niet zichtbaar?
Het is 2007.
Niet 2006.

Lifehack

Weet je wat een lifehack is?
Een paar dagen geleden had ik mijn eerste echte lifehack zonder dat ik er erg in had. Ik reageerde in een comment: ”Ik ben niet dapper in een auto (ik rij niet) en sinds kort maak ik in de auto foto’s van mijn angst. Enge bocht, enge tunnel, enge fietser, enge snelheid, enge ik, alles is eng…maar mooie foto’s!! (En die bekijk en sorteer ik dan in de volgende enge autorit) Autorijden wordt zo steeds leuker!” Dát was een lifehack, wist ik veel.

Alles kan een lifehack zijn…een mooi voorbeeld: jaren geleden zat er (als cadeautje) een fluitje in de zakken Kellogs cornflakes. Iemand kwam erachter dat als je het fluitje bij de telefoon hield en op het fluitje blies de centrale dacht dat je een gratis nummer belde! Zo kon je gratis bellen! Dat ging als een lopend vuur door Amerika, een foefje, een handigheidje, een fijne kneep, wat het leven aangenamer, eenvoudiger en positiever maakt.

Heb ik er nog meer? Poeh…och mwa..zou dit er één zijn? Ik kan nog steeds niet mijn (koeie grote) foto’s op de computer verkleinen (om de foto’s vervolgens op het web te zetten) wat ik doe is dat ik het bestand naar mezelf per email verzend, ik krijg dan de vraag wilt u de foto’s verkleinen? Ja graag, klik! En dan rolt ie mijn mail binnen en verplaats ik de foto’s naar het bureaublad. Pats! Ik kan nu alles doen! Simpel! Lifehacking is net als ‘oma weet raad of vraag het oma’
maar dan anders. Oma’s soeplifehack zou dan zijn dat bouillonblokjes nooit mogen worden meegekookt, omdat ze anders hun aroma verliezen. ”U moet ze op het laatste moment in het warme vocht oplossen”.
Wist je dat? lifehacking.nl

Eng

Ik las gisteren de blogpost van Sanne Roemen.
”Wat heeft het voor zin om enge dingen te doen…”
Ze schrijft: …”Dit was by far het allerengste dat ik ooit gedaan heb. Daarom heeft die video zich ook al die tijd onder een laag stof verstopt denk ik. Maar terugkijkend denk ik “dat was helemaal zo gek nog niet!”…. Ze pakte me, brok, giechel..zoals elke keer weer brok, giechel, traantje bij deze video. Waarom? Omdat kwetsbaarheid mooi is, zichtbaar, vergankelijk, een fase.
Ik vind het al tijden eng om te schrijven.
Ik moet voldoen aan mijn zelfgeschapen web; focus, inhoud, spelfouten, of het wel zin heeft..eigenlijk vind ik dat ik ook moet schrijven over het Naamlooz netwerk en NNF en al die andere fantastische dingen die mijn leven verrijken en doen geuren en kleuren.
Hoe langer hoe meer verdwijnen ‘mijn losse flodders’ en word ik stil en weet ik niet meer waarover ik zal gaan schrijven. Er valt genoeg te schrijven! Ik zie door het bos de bomen niet meer. Ik wil plezieren en lief gevonden worden.
Ik ga doen wat ik eng vind om te doen.
Ik vind het eng om deze link te plaatsen.

Soepgraffiti

Iemand in de stad noemt zich soep. Ik hou van het woord soep.
Ook al ga ik stamppot verkopen of word ik boer of reis ik naar de andere kant van de wereld. Soep is een mooi woord. S=1 O=6 E=5 P=7 =19 (1+9=10..1+0) =1
Bij elke letter hoort een getal, tel alle getallen bij elkaar op en je krijgt in dit geval één. Soep is één.

”Tellen heeft van oudsher met vertellen te maken. Getallen vertellen een verhaal” ”Eén is de uitdrukking van de onderlinge verbondenheid van al het bestaande.” Mooi.
Stamppot is drie. ”Tussen het ene en het andere bestaat een spanning van tegenstellingen. Iedere spanning dringt echter aan op een afloop waaruit het derde ontstaat”
Stoofperen? Een zeven. ”Als zes net zoals drie naar de tijd verwijst, dan betekent zeven de volheid van de tijd en de voleinding van de wereld. Met zeven wordt een cyclus voltooid” (De dertien tonen van de schepping – Herbert van Erkelens).

soepgraffitisoepgraffiti