Eng

Ik las gisteren de blogpost van Sanne Roemen.
”Wat heeft het voor zin om enge dingen te doen…”
Ze schrijft: …”Dit was by far het allerengste dat ik ooit gedaan heb. Daarom heeft die video zich ook al die tijd onder een laag stof verstopt denk ik. Maar terugkijkend denk ik “dat was helemaal zo gek nog niet!”…. Ze pakte me, brok, giechel..zoals elke keer weer brok, giechel, traantje bij deze video. Waarom? Omdat kwetsbaarheid mooi is, zichtbaar, vergankelijk, een fase.
Ik vind het al tijden eng om te schrijven.
Ik moet voldoen aan mijn zelfgeschapen web; focus, inhoud, spelfouten, of het wel zin heeft..eigenlijk vind ik dat ik ook moet schrijven over het Naamlooz netwerk en NNF en al die andere fantastische dingen die mijn leven verrijken en doen geuren en kleuren.
Hoe langer hoe meer verdwijnen ‘mijn losse flodders’ en word ik stil en weet ik niet meer waarover ik zal gaan schrijven. Er valt genoeg te schrijven! Ik zie door het bos de bomen niet meer. Ik wil plezieren en lief gevonden worden.
Ik ga doen wat ik eng vind om te doen.
Ik vind het eng om deze link te plaatsen.