Buurmansoep

Op een dag was ik te gast bij de buurman bij wie ik de plantjes doe.

‘Ik ga soep maken’ zei hij.

Hij was er klaar voor want zijn handen wapperden gevaarlijk hoog in de lucht.

‘Soep is simpel… je neemt een pan met warm water en je doet het mergpijpje…’ Met beide handen scheurde hij de verpakking open en maakte een olijke zwaai rond mijn neus met het mergpijpje. ‘Plop in het water!’ ‘Het wáter..’ en hij herhaalde het stellig ‘..moet vóóral niét koken’

Dit zou hij voor altijd onthouden, dat zag ik aan zijn kop.

‘Mooi!’ ging hij door…

‘En nu doe je de groenten bij het water’ Hij begon gretig in de berg met bloemkool(!), wortels en beekselderij te graaien om het vervolgens in de pan te plonzen.

‘Mag ik iets zeggen?’ opperde ik (maar ik twijfelde en hij hoorde het) ‘Zou die pan niet veel te klein zijn?’

Daar had ik een punt te pakken.

Het hele zooitje werd overgekiept.

‘Nou en de kruiden erin en de deksel op de pan!’ Hij had zorgvuldig fijngesneden peterselie in een kom en mikte dat bij de soep.

‘Zóóóóó’ en zakte door de knieen om het vuurtje onder de pan lager te zetten.

‘Dússs…jullie gaan een soepcatering beginnen?’ Hij lachte fijntjes.

Ik leunde wat achterover in zijn keuken en knikte vriendelijk.

‘Och ja’ Sputterde ik.

Ik begreep dat hij er nu alles over zou gaan vertellen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s