Koffietafel twee

KoffietafelIk loop ’s ochtends om 07:10 uur door de gangen. Ik maak me op om naar de koffietafel te gaan. Goeiemorgen! Als ik dan eenmaal aan de koffietafel zit en mijn jas heb opgehangen, schort aangedaan, kopje gepakt, koffie ingeschonken, de koffiecreamer…We kijken allemaal naar het detail. De een naar zijn lepeltje, de ander naar de tafel, de een wrijft in zijn handen of kijkt langs zijn handen, begint een tekst op een verpakking te lezen. Er wordt heel aandachtig koffie gedronken. Als ik naar buiten kijk, kijken anderen soms met me mee naar buiten. Of we kijken elkaar even aan. Af en toe praten we wat. Hun plat Maastrichts. Ik versta geen Maastrichts. Schoonmaken kan ik goed. Ben jammer genoeg nog niet -écht- snel. Komt wel zeggen ze, als het eenmaal in mijn systeem zit…We lachen elke ochtend, dat zeker. Ben blij met mijn baan. Ik heb verantwoording en ik kan geconcentreerd werken. Toch, in de pauze, sta ik liever in de keuken. ”Is het in de keuken leuker?” Vroeg ze me lachend, toen ze me daar aantrof. Ik was blij met deze vraag :) Ik zou een verdomd goeie butler kunnen zijn…Stond in de keuken met de kok te praten over onze veldkeuken. Over soep, Frankrijk, NNF. In de oorlog in Bosnië had hij voor honderden soldaten gekookt, ook uit een veldkeuken. Hij weet er alles van. ”Kun je niet gauw een keer langs komen om te praten?” Vroeg ik. ”Ik moet terug naar de koffietafel..” Wij lachen. Hij komt langs.

Maar waarom zeg ik dit..?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s