Koffietafel drie

KoffietafelDe koffiepauze van een half uur duurt het langst. Soms weet ik van gekkigheid niet wat ik moet doen of zeggen. De radio staat altijd aan. Als er bekende Nederlandse muziek klinkt en het refrein wordt ingezet, zou ik willen roepen ”En nu allemaaaaaal!” ”Gooi je handen in de lucht!” Ik zou mijn heupen laten wiegen en naar een aansteker grijpen. Vroeger dacht ik daar niet eens over na, ik riep dat gewoon. ”En nu allemaaaaaal!” En we zongen. Ieder uit volle borst, zonder blikken of blozen. Ik zweer je, in een goeie bui klom ik zo op mijn stoel. Een ander zou op de tafel gaan staan. Gisteren speelde een collega met haar koffielepeltje. Het was stil aan de tafel. Het lepeltje schoot tegen mijn schouder aan. ”He pas op hé?!” Waarschuwde ik haar en keek streng. De tafel moest lachen. Wat zou er gebeuren als ik dat riep bij een lied? Bedacht ik me gisteren. Ik zou door de tafel zakken, mijn been breken, tijden niet kunnen werken en ze zouden me gaan missen..moest grinniken.

Maar waarom zeg ik dit..?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s