Fijne schijt

Ik kreeg van een aardig iemand een stomme email.

Daarin stond: ”Ik lees af en toe je stukjes op je site Soep en vooral die korte stukjes die over je werk gaan vind ik heel goed en eigen, ondanks af en toe wat taalfouten, maar dat doet er niet toe. Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt. Er moet wel continuïteit in je verhalen komen. Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert. Nou ja, kijk maar.”

fijne schijt

Plotseling schiet er een enorme kurk in mijn hol. Dat van die taalfouten weet ik al jaren, dat wendt wel (gewoon sneller lezen dan zie je ze niet).

Nee wat me stoort is de zin ”Het zou mooi zijn als je, als een soort dagboek, regelmatig elke dag iets kort opschrijft wat je op je werk of thuis ziet en raakt”
Herken je dit.. je bent net de tafel aan het opruimen, en iemand vraagt je: wil jij de tafel even opruimen? Opeens heb je geen zin meer om de tafel op te ruimen.

Of dit is ook een goeie: ”Er moet wel continuïteit in je verhalen komen.”
Hoezo, waarom, voor wie moet dat? Er moet niets.

”Ik denk dat alles bij elkaar dan iets bijzonders oplevert.” …Tja ik denk dat ik diegene maar een mail terug schrijf en zeg dat ik dat helemáal niet ga doen. Denk dat ik mijn portemonnee tevoorschijn tover en aanbied om vooral een ticket te kopen naar een ver land, dat ie nodig aan vakantie toe is. Nou ja ik kijk wel, weet niet of dat wel zo’n goed idee is..

Advertenties

13 Reacties op “Fijne schijt

  1. Groot gelijk heb je! Ik ken dat inderdaad van die tafel opruimen en als iemand me zou vertellen hoe ik mijn blog moet draaien, zou ik er prompt mee ophouden … ow wacht, ik moet eerst nog een blog beginnen… :-)

  2. fijne reactie Tijmen hihi, bloggen maakt gelukkig wist je dat? (http://www.tweepuntnul.net/?p=232)

  3. Je geld uit te geven aan zo iemand is in mijn ogen geen goed idee…een mail sturen wel; nog beter is te doen wat je gedaan hebt: het openbaar maken van lulligheid, vooral dat “nou ja, je kijkt maar” is in mijn verkeerde keelgat geschoten…brrrr!
    Ik ben dol op je spelfouten, omdat het me voortdurend in een staat brengt van “istnougoedofniet”….
    ;)anneke

  4. Weet je Anneke (ik heb er een nachtje over geslapen) als ik werkelijk elke dag iets opschrijf wat ik zie en me raakt, dan denk ik niet dat mijn (huidige & toekomstige) werkgever (en collega’s ) daar blij mee zullen zijn. Subtiel en met een vette knipoog heb ik geprobeerd mijn geïrriteerdheid ‘vorm te geven’. Dat is me aardig gelukt, want keer op keer verschijnt er een brede glimlach op mijn gezicht bij het lezen van de blogpost en de reacties. Nu maar hopen dat diegene dit ook kan waarderen. Wie weet verschijnt er op een dag een comment van deze persoon op de blogpost. Wauw dat zou gaaf zijn want dan zou ik vragen of het werkelijk zo is of (ik citeer nogmaals deze persoon) ”het (bloggen) een soort communicatiespelletje is waarbij iedereen op vrijblijvende wijze zijn mooie zegje kan doen” Ik daag je uit en hoor het graag.. ;)

  5. Nee man geen ticket vanuit een ver land, gaat ie daar weer verder zeuren over de mail, kan jij net zo goed zelf lekker op vakantie toch. I s veel leuker!!!!!!!!!!!!

  6. O! denk je? Lang geleden dat ik op vakantie ben geweest <l;)

  7. ’t is me niet helemaal duidelijk wie zich uitgedaagd zou kunnen/moeten? voelen! Las een mooi artikel van Nausicaa Marbe (Volkskrant 15-3-08). Ik haal er één zin voor je uit: “…Wie zo schrijft, gaat het niet zozeer om Grote Gedachten, maar juist om de kleine nuances en verborgen betekenissen, om het intuitieve aftasten en slim uitbuiten van taal…” Ik stuur je het hele artikel op!
    Voor mij is het een vermoeiende vraag, of “bloggen” een kunstvorm is of een soort communicatiespelletje”. Maar als ik moet kiezen, kies ik voor de Kunst…met de overbodige toevoeging dat smaken verschillen!

  8. Oeiii Anneke voel je niet uitgedaagd. Beetje ongelukkig geschreven. Ik bedoel: ik daag de aardige iemand /persoon van de stomme email uit. Kunst, smaak, keuze… Ja verschillen. Niks mis mee. Verheug me op het artikel!

  9. Pas op 21 Augustus de commentaren “Fijne schijt’ gelezen.
    Waarom is iedereen in dat weblog-proces zo snel van de kook, op tenen getrapt, persoonlijk geraakt?
    Kritiek leveren tussen mensen zou toch een normale zaak moeten zijn?. Trouwens, was het wel kritiek?
    De schrijver heeft geen moment de bedoeling gehad om iets van de ander af te nemen, het belachelijk of minderwaardig te vinden.
    Het enige waarom hij dit schreef was uit een sterk vermoeden dat je het vermogen bezit om in documentaire vormtaal iets persoonlijks te kunnen beleven, iets van jezelf te kunnen opschrijven. En dat is heel uniek.
    Als ik al iets wilde was het om iets toe te te voegen, zeker niet iets van je af te nemen.
    Of je daartoe in staat bent was een oprechte nieuwsgierigheid in mij, niks meer en ook niks minder.
    Gerrit.

  10. Welkom in ons weblog-proces Gerrit,
    hoogst waarschijnlijk heb je goed bedoelde opbouwende kritiek:)
    Of ik instaat ben om in documentaire vormtaal iets persoonlijks te maken, bedoel je dat? Ach dít is wat er is. Dít is wat ik wil. Dit is het.
    Ik heb niet de behoefte om het anders te doen, het ‘mooier’ te maken, er iets van te maken. Hiér heb ik verduzie in! Ik doe het al..
    Tuuuurlijk het kan anders. Er zou continuïteit mogen komen:) Was dit een antwoord op je nieuwsgierigheid?
    Anne

  11. ‘Dit is wat er is. Dit is het, dit is wat ik wil’. Eigenlijk bedoel je ‘hou je er buiten, bemoei je er niet mee’.
    Ik herken je in dat wat je schrijft, wat je raakt, moet af en toe om je verhalen lachen. Je bent dichtbij.
    Nee, ik bedoel niet dat het anders zou moeten of mooier. Het woord alleen al.
    Wat ik denk geleerd te hebben is dat de dingen die voor ons allen van waarde zijn verbonden zijn aan begrippen als waarom, wat en hoe.
    Dat iets er niet alleen maar is, zomaar.
    Maar dat je als je het unieke vermogen hebt iets eigens te kunnen verbeelden, je ook haast de verplichting hebt daar voor jezelf verdere diepgang aan te geven.
    Dat maakt niet alleen jezelf rijker, misschien nog belangrijker is dat anderen om je heen daar ook iets aan kunnen beleven.
    Liefs, Gerrit.

  12. Ja probeer me niet te stimuleren. Dit is wat je krijgt en wat er komt. Prikkel ik je? Zie je potentie in me? Prima, mooi. Veel fijner is dat je me herkent in wat ik schrijf, al hoeft ook dat voor mij niet. Je schrijft dat een mens haast de verplichting heeft om zich te verdiepen zodat anderen om hem heen daar ook iets aan kunnen beleven, bedoel je dat? Fijne schijt aan. Wie bepaald wat? Doet me denken aan het verhaaltje over twee boeren. Een boer is enorm druk op allerlei plekken in de grond aan het scheppen. Komt een andere boer langs en vraagt waarom ie op allerlei plekken aan het scheppen is… Ik zoek water, zegt de boer. Zegt de andere boer, zou je dan niet op één plek dieper scheppen? Ik zoek niet en toch ben ik aan het scheppen. Zoek jij iets in mij misschien, zal ik iets voor je maken?
    je Anne

  13. Jammer -, je voelt je steeds maar aangevallen, openheid ontbreekt, je toon is agressief.
    En wat erger is, je wilt mij iemand laten zijn die ik niet ben. Vooral in dat laatste heb ik geen zin.
    Fijne schijt wordt grover.
    Ik denk dan ook dat doorgaan op deze manier voor ons beiden niet zinvol is en wil hierbij mijn aandeel in de discussie ‘Fijne Schijt’ afsluiten.
    Veel goeds, Gerrit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s