Tagarchief: mensen

Bitterbal

fiets de bitterballen route
(bitterbal icoon van de ‘bitterballenroute’)

Momenteel werk ik in een fabriek aan de lopende band. Al drie dagen sorteren en inpakken van gemaksvoedsel. Had me dit een jaar eerder vertelt, dan had ik je uitgelachen. Mijn hémel dit is hard werken! Verbaas me enorm over de hoeveelheid aardige mensen die ik hier tegen kom. Ze groeten lief en lachen,
ook al loop ik tien meter achter ze aan te slenteren, ze blijven staan om de deur voor me open te houden. Ik wens ze een fijne dag om zes uur ’s ochtends en succes. Stilzitten is er niet bij, zodra ik stil val zoek ik iets te werken.
Ik ga vooral niet denken dat ik het beter weet, doe het werk precies zoals mijn collega’s, door hun is daar allang over nagedacht. Of het nu bitterballen, loempia’s of kipcorn is, alles gaat in een razend tempo.
Je zou denken dat je na je duizendste loempia geen trek meer in loempia zal hebben, niets is minder waar, na mijn duizendste krijg ik zín in loempia!
De tweede dag brak het zweet me uit, godsammenokkus, de loempia’s kwamen met zo’n gruwelijke vaart uit die machine, dat ik over de band heen bulderde:
‘Doen jullie dit élke dág?? RESPECT!!’ Dat vonden ze leuk, ik zag het, we lachten. Door mijn oordoppen hoor ik behalve lawaai van machines en luide muziek (carnaval krakers) niets. Even de hal in kijken en zwaaien naar een collega moet ik niet doen want dat levert me een berg loempia’s op die daarna niet meer weg te werken is. Ik verzeker je, zelfs voor mijn gedachten heb ik geen tijd. Op een gegeven moment stond ik doosjes te vullen met een presentje, ik leek wel een paus die een hostie gaf, bij sommige doosjes mompelde ik: ‘zegen’. Denk je aan me als je de bitterballen in het frituurvet gooit? Ik heb hier namelijk met liefde aan gewerkt.

Advertenties